Vanmorgen kopte de Volkskrant: “Duivels dilemma” over de demonstratie op de dam. Ik merk hoe die kop me emotioneert. In de verte kraait opnieuw een haan. In een eerdere column schreef ik hoe ik getuige was van etnisch profileren in de trein en vooral hoe ik niet ingreep. Notabene in de stille week. Deze column heeft significant meer reacties opgeleverd dan welke column of preek ook. Helaas vooral van mensen die het uit eigen ervaring kenden. Wat ik schreef, raakte hun angst, hun pijn en boven alles hun verdriet.
Columns
Pinksteren
Pinksteren is het feest van de Geest. Daar is natuurlijk heel veel over te zeggen, maar misschien is er nog wel meer over te vragen. Bijvoorbeeld waarom we de Geest als duif afbeelden. Van alle vogels werd het uitgerekend de duif. Niet dat ik daar iets op tegen heb, wie ben ik, maar de duif is nou niet bepaald de mooiste, de elegantste of de intelligentste onder de gevederde dieren. Elke duivenmelker zal me ongetwijfeld ogenblikkelijk de les willen lezen na het lezen van deze diskwalificerende woorden. Dat zal zeker terecht zijn, maar als teken van de Geest had ik toch een meer kleurrijke vogel verwacht. Een puttertje, een ijsvogel of desnoods een dwergpapegaai was een aardig alternatief geweest, toch? Waarom dan een duif?
Over herders en arme schapen
Zou Stef Bos het lied ‘Arme schapen’ speciaal geschreven hebben voor ‘Wezenzondag’? Het zou zomaar kunnen. Hoe dan ook doet het me eraan denken. Het lied is ook een prachtige aanleiding voor reflectie op het pastoraat. Daar steekt telkens het beeld de kop op van de predikant als herder en de gemeente als kudde. Maar klopt dat wel en is het beeld eigenlijk wel zo handig?
Van de lier en de lofzang
Vanaf 1 juli mag er gelukkig weer meer. Ook de kerk deelt mee in de verruiming van de corona-maatregelen. Voor dat ook daadwerkelijk kan, moet er nog wel wat water door Maas, Dommel en Esch stromen, maar er is perspectief. Er mag alleen ook iets niet; zingen. Althans, we mogen niet sámen zingen in de kerk. Een beetje onwillekeurig en associatief moet ik denken aan Psalm 137. Je weet wel, die psalm van de lier aan de wilgen.
Moeder-Pinksteren
Het feest van de Geest. We vieren het dit jaar nog even niet in de kerk. Maar de geest verbindt en maakt ons eensgezind. Een grote misvatting van Pinksteren is dat we dan de geboorte van de kerk vieren. Het feest van Pinksteren gedenkt dat Mozes de twee stenen tafelen in ontvangst had genomen waar de tien geboden op stonden.
Hij woont in tenten
Soms slaat de schrik me wat om het hart en zou ik even in een glazenbol willen kijken. Zoals na de persconferentie van afgelopen week. Alle grote evenementen mogen de hele zomer niet doorgaan. Somber dacht ik: “De campings blijven dit jaar waarschijnlijk ook voor ons gesloten.” Nu al zie ik op veel plaatsen de tent dan maar in de tuin. De mei-vakantie met kinderen is immers leuker om het net even wat anders te doen. Wie weet volgen we in de zomer dat voorbeeld. Elke dag een rondje fietsen en ’s avonds dan maar gewoon in eigen tuin de tent opzetten.
Raak de wonden aan
Het is alweer even geleden dat de deuren van het Noord Brabants Museum nog open gingen. Nog iets langer geleden was er een tentoonstelling die enorme indruk op me heeft achtergelaten. In 2017 was er een expositie onder de titel Verspijkerd en verzaagd. Diverse kunstenaars hebben religieuze beelden letterlijk verzaagd, verspijkerd en in andere vormen gegoten. Sommige kunstwerken waren schokkend, andere ronduit indrukwekkend, maar altijd confronterend.
Stuur een bericht
Neem contact met me op
Heb je een vraag, een opmerking of een suggestie? Laat het me gerust weten!
Geloofswoorden.nl is een initiatief van ds. Dirk-Jan Bierenbroodspot. Dat is een hele mond vol. Wat mij betreft tutoyeren we elkaar en heet ik dus gewoon Dirk-Jan. Zoek je contact met me? Vul het formulier hiernaast in, volg me op Facebook of Instagram, stuur een Whatsapp-bericht of bel me op. Kies het communicatiemiddel dat bij je past.
Copyright 2020 ds. D.J. Bierenbroodspot ©
All Rights Reserved